Ilona Lucassen stapte in juni uit het leven.

‘Haar leven was judo’

vrijdag 23 oktober 2020 - 12:21|martin de bruijne

GELDROP – Ilona Lucassen was een gedreven judoka. Zeer talentvol. Ze maakte deel uit van de nationale selectie en won verschillende prijzen. Haar grote droom: de Olympische Spelen in 2024 in Parijs. De Geldropse judoka zal haar droom nooit verwezenlijken. Vier maanden geleden, op vrijdag 12 juni, stapte ze uit het leven, 23-jaar jong. Voor het eerst vertellen haar ouders Aja en Mariët en broer Maick over hun Ilona. Over haar leven, haar sport en haar worstelingen. “Ze wilde altijd alles winnen.”

Thuis bij de familie Lucassen in Geldrop. Lange tijd stond er een grote beker in de vensterbank voor het raam. Een beker die Ilona won. De beker staat er niet meer. In de woonkamer is het judopak van Ilona te zien. En er hangt een grote foto van de talentvolle judoka. De foto is gemaakt net nadat ze in 2018 een bronzen medaille won bij de Grand Prix in Den Haag. “Dat was het gelukkigste moment van haar leven”, vertellen Aja en Mariët. Die bronzen medaille was een sensatie. Als debutante versloeg ze in de klasse tot 78 kilogram haar landgenote Marhinde Verkerk. Ze ging naar de Grand Prix voor de ervaring en mocht uiteindelijk strijden om de bronzen medaille. En die wilde ze winnen, zoals ze altijd alles wilde winnen. Ilona won. Op de foto straalt ze.

Kilometers maken
Vier jaar was Ilona toen ze op judo ging. Drie jaar later was ze bij de huldiging  in Geldrop van Olympisch zwemkampioen Pieter van den Hoogenband. Mariët: “ze zei toen: dat wil ik ook, maar dan met judo.” Het was niet zomaar een opmerking. Ilona ging er vol voor. Ze ging trainen en meer trainen. “Op een gegeven moment gingen we steeds verder weg voor wedstrijden en trainingen. Op zondagochtend zaten we in de auto op weg naar de training in Nieuwegein. We hebben heel wat kilometers versleten”, blikt vader Aja terug. Ze deden het graag, Mariët en Aja.

Tien seconden
Ilona bleek talent te hebben. Het gezin maakte kennis met de judowereld en ging naar wedstrijden. “De eerste wedstrijd was in Rotterdam. Dat ging niet goed. Na tien seconden was de wedstrijd voorbij en konden we weer naar huis.” Meer wedstrijden volgden, met steeds meer succes. “Ze had een echte winnaarsmentaliteit. Ilona wilde altijd alles winnen.” Daar weet broer Maick alles van. “Zelfs met het stoeien ging het erop. Soms was het hard tegen hard, alles was voor haar een wedstrijd.” Broer en zus Lucassen konden elkaar flink irriteren, maar ze konden het ook steeds beter met elkaar vinden. Ze stonden altijd voor elkaar klaar. Maick leerde Ilona snowboarden en ze gingen op vakantie naar Turkije. Ilona maakte grote sprongen als judoka. Deed mee aan internationale wedstrijden. Aja: “Ze had wedstrijden in Praag en Berlijn. Het mooie is dat je dan nog eens ergens komt.” Haar ouders gingen vaak mee. “Uiteindelijk konden we niet meer overal mee naar toe, maar het was wel super”, vertelt Mariët.

Blessures
Talent had ze zeer zeker. Wat haar nog wel eens in de weg zat, was de blessuregevoeligheid van Ilona. Niet dat haar dat weerhield om door te gaan. “Ze had in aanloop naar de Zuid-Nederlandse kampioenschappen een scheurtje in haar pink. Trainde ze door met één arm en de andere in het gips. Op donderdag moest ze terugkomen in het ziekenhuis, de kampioenschappen waren op zaterdag. Ze zei gewoon: er kan van alles gebeuren, maar het gips gaat er af want ik heb zaterdag een wedstrijd.” Later had ze een schouderblessure. Het was de vraag of ze ooit nog op niveau judo kon doen. “Ook daar is ze toch weer bovenop gekomen.” Ook scheurde ze haar binnenste en buitenste kruisbanden. Opnieuw niet echt een belemmering. “De hersteltijd was negen maanden. Mooi, riep ze, dan ben ik nog op tijd voor het EK. Ze is nooit bij de pakken neer gaan zitten.”

Hoogtepunt
Het hoogtepunt in haar judoloopbaan was de bronzen medaille in 2018. Dat jaar maakte ze ook deel uit van de Nederlandse ploeg bij de EK mixteams, waarmee ze zilver won. Begin dit jaar kwam ze nog in actie bij de Grand Prix in Tel Aviv. Ilona trainde veel en fanatiek. Haar droom was om te schitteren op de Olympische Spelen van 2024 in Parijs. Of ze daar had kunnen schitteren, zullen we nooit weten. Maar kans had ze zeker. Het talent had ze en de mentaliteit ook. Mariët: “als ze iets in haar hoofd had, dan moest het ook gebeuren.” Judo was alles voor Ilona. “Haar leven was judo, dat ging voor alles. Op school deed ze ook niet meer dan nodig was, alles draaide om judo.”

Corona
Ilona woonde op het sportcentrum in Papendal waar ze volop kon trainen met de nationale selectie. Op vrijdagavond kwam ze meestal naar huis. Dan ging ze vaak nog trainen bij de judoschool van Jurgen van Horssen, die jarenlang haar trainer was. Ze bleven goed contact houden. Ilona wilde in de toekomst, na de Olympische Spelen van Parijs, wel kijken of ze samen met Jurgen de sportschool verder kon uitbouwen. Ze had bijna haar opleiding Ondernemer Retail in Arnhem voltooid. Het liep allemaal anders. Op 12 juni maakte Ilona Lucassen een einde aan haar leven. Ze was 23 jaar jong. Ilona woonde op Papendal en had adhd. Corona schopte haar gestructureerde leven danig in de war. Haar ouders: “sporten, slapen en eten. Dat was wat ze deed. Ze sportte twee keer per dag, maar viel door corona in een groot gat. Het sporthotel ging dicht, alle structuur was ineens weg. Ilona is niet overleden aan corona, maar wel door corona.” Haar ouders geven niemand de schuld, maar willen wel hun verhaal vertellen in de hoop dat het anderen niet overkomt. “Wij horen nu steeds meer van anderen dat ze in een isolement komen te zitten en  uiteindelijk geen uitweg meer zien. Daar moeten we aandacht voor hebben.”
Mariët en Aja zijn even stil. Door corona is hun dochter er niet meer en ze zien om zich heen wat het virus met mensen kan doen. Mariët: “hou elkaar in de gaten en laat elkaar vooral niet in de steek.”

Altijd dichtbij
Mariët, Aja en Maick praten vol liefde over hun Ilona. Ze is altijd dichtbij. Maick heeft haar naam laten tatoeëren op zijn arm. Aja vertelt dat Ilona een bijbaantje had. Ze bezorgde eten. Na haar overlijden hebben ze nog een keer eten laten bezorgen van de zaak waar Ilona werkte. Op de achterkant van de telefoon van Aja zit een sticker met het nummer van de horecazaak. “Dan heb ik het gevoel dat ik haar altijd nog kan bellen.” Ilona was sociaal en had bijna altijd goeie zin. Haar vriendinnen op Papendal noemden haar lachebekje. Ze was behulpzaam. “Ilona pakte alles aan. Op Papendal heeft ze vriendinnen nog geleerd hoe ze een band moesten plakken.”

Erehagen
Ilona was geliefd. Bij haar mede-sporters op Papendal, bij haar vriendinnen en klasgenoten en bij de mensen in haar geboorteplaats Geldrop. Tegelijkertijd zat ze met zichzelf in de knoei. Op 12 juni maakte ze een einde aan haar leven. De schok was en is groot. Bij haar afscheid waren er zes erehagen voor de talentvolle judoka. Mensen van de judobond, vrienden, mensen van de camping waar het gezin in de zomermaanden veel is, collega’s van het werk; allemaal wilden ze Ilona een laatste groet brengen. “Er stonden veel mensen langs de route naar het crematorium. Een mooi eerbetoon, het heeft ons heel veel goed gedaan. Ilona heeft echt nog haar moment gehad.”

Parijs
We zijn een paar maanden verder. Mariët, Aja en Maick wilden één keer hun verhaal vertellen over Ilona. “Het was een mooie meid met een mooi karakter. Als ouders en broer mogen we heel trots zijn.” Het gemis is groot. “Voor ons staat de wereld stil of hij draait heel erg langzaam.” Ilona zal niet meedoen aan de Olympische Spelen van Parijs. Maar als het aan Mariët, Aja en Maick ligt is ze er wel bij in 2024. “We willen heel graag naar de Olympische Spelen in 2024 en Ilona gaat dan met ons mee.”

Gerelateerde nieuwsberichten

Burgemeester helpt Sinterklaas MIERLO – Vorige week heeft burgemeester Jos van Bree van Geldrop-Mierlo tekeningen opgehaald van de kinderen van de Kindcentrum De Kersentuin in Mierlo om deze aan Sinterklaas te overhandigen. Voor... 25 november 2020 - 13:56
Sjiep blijft ambassadeur GELDROP-MIERLO - Dit jaar ging de derde editie van SamenLoop voor Hoop Geldrop-Mierlo niet door. Deze week is bekendgemaakt dat de nieuwe datum in juni 2022 zal liggen. Sjiep blijft... 25 november 2020 - 11:45
Klus bijna klaar GELDROP - Het is bijna klaar. De sloop van Winkelcentrum Wielewaal in Geldrop nadert het einde. Dinsdag is flink vooruitgang geboekt. Aan het eind van de dag stond alleen het... 24 november 2020 - 17:23
Brandlucht door technische storing GELDROP - De brandweer van Geldrop is woensdagavond even na zes uur opgeroepen vanwege een brandlucht bij een van de appartementencomplexen in De Burght. In een trappenhal van het complex... 18 november 2020 - 20:29
Provincie fluit gemeenten terug: ‘Zon op dak moet altijd voorrang krijgen’ BRABANT – De provincie stelt paal en perk aan overijverige gemeenten waar, in hun zoektocht naar hernieuwbare energie, te snel naar zonneparken op (agrarische) grond wordt gegrepen. Het provinciebestuur zal... 18 november 2020 - 12:04
Sloop in volle gang GELDROP – De sloop van Winkelcentrum Wielewaal in Geldrop is in volle gang. Er is inmiddels een flinke ‘hap’ uit het midden weg. De sloop van het winkelcentrum gaat enkele... 18 november 2020 - 08:57